Maandelijks archiefs: november 2011

Ik heb er lang voor gespaard en veel afwegingen gemaakt voordat ik overging tot aanschaf. Ons huis heeft een metamorfose gehad om ruimte te creëren voor mijn nieuwste activiteit en ik heb uren besteed aan het inrichten van een kleine webwinkel.

Het is een hobby die ongemerkt en geleidelijk aan een commercieel tintje heeft gekregen. Ontstaan uit een passie en met een eigen ontwerp als basis. Een hobby die om goed gereedschap vraagt en juist dit gereedschap maakt van mijn hobby een mogelijke bron van inkomen. Hiervoor heb ik flink moeten investeren. Ik heb namelijk eindelijk de apparatuur aangeschaft voor het snijden van stickers en het bedrukken van textiel. Hiermee hoop ik straks een klein zakcentje te verdienen, maar eigenlijk doe ik het vooral omdat het zo ontzettend leuk is.

Mijn hoofd loopt namelijk over van de ideeën die ik maar al te graag zou toepassen in mijn nieuwe werkruimte. Geen shirt is meer veilig want alles wordt uit de kast getrokken om proefdrukjes te maken en onze auto veranderd, als niemand mij afremt,  geleidelijk aan in een rijdende reclamezuil.

Met een verzameling aan voorbeelden en gewapend met fototoestel, zoek ik een plekje in huis om mijn creaties vast te leggen voor in mijn nieuwe winkeltje. Het is allemaal nog kleinschalig en primitief. Het voelt dan ook net als toen ik klein was en nog speelde met mijn Fisher-Price kassa en de kartonnen doosjes met opdruk. De plastic centjes hebben als betaalmiddel plaats alleen gemaakt voor een virtueel winkelwagentje en. Ik richt mijn winkeltje in met foto’s  en kies kleurtjes die mooi bij elkaar passen om mijn toko gezellig te maken voor potentiële klanten.

Ik ben helemaal in mijn element  omdat ik geoorloofd kan doen alsof ik weer een klein meisje ben. Ik heb iets gevonden waarmee ik vrijwel ongelimiteerde mogelijkheden heb. Het is speelgoed voor mama en voorlopig ben ik er ontzettend zoet mee aan het spelen.

Binnenkort te vinden op www.textandtees.nl !!! Voorlopig HIER te bewonderen…

Postiljon 24-11-2011

Na een week water drinken en kauwgom kauwen, ben ik een stapje dichter bij mijn einddoel. Heel langzaam slinkt mijn behoefte en de momenten dat ik denk aan een sigaret worden geleidelijk aan ietsjes minder. Het blijft natuurlijk moeilijk en ik heb nog een lange weg te gaan, maar juist omdat ik ervoor heb moeten knokken is mijn motivatie ook sterk. Opnieuw beginnen, betekent dat ik uiteindelijk ook opnieuw door het dal moet, als ik er ooit nog definitief vanaf wil komen.

Daarom hou ik vol en om het mezelf wat makkelijker te maken, kauw ik veel kauwgom. De kauwgom begint inmiddels wel een belasting te worden voor de conditie van mijn mond. Mijn tong is namelijk rauw en beschadigd door alle pepermunt en door mijn hele mond heb ik wondjes die branden als ik wat eet of drink. Het zijn natuurlijk kleine ongemakjes die tijdelijk zijn en een goed doel dienen. Voor mij geen reden om op te geven, maar wel een aanleiding om na te denken over mijn verslaving.

Niemand heeft mij ooit gedwongen om die eerste sigaret in mijn mond te stoppen en niemand heeft mij gedwongen om door te blijven roken, ook terwijl ik al lang wist dat het niet goed voor me was. Is dat waar of vergeet ik nu iets? Ja, ik vergeet dat er één persoon is die mij altijd verteld heeft dat het allemaal zo schadelijk niet is en dat ik minder gelukkig zou zijn zonder sigaret. Die ene persoon is ook de enige geweest die mij altijd kon dwingen en wie ik maar moeilijk iets kon weigeren. Die ene persoon vertroebelde het beeld van de waarheid; die ene persoon ben ik zelf.

Om door te zetten moet ik dus mezelf overwinnen en het verleden heeft mij inmiddels wel bewezen dat ik een geduchte tegenstander ben. Het overwinnen van eigen geest is moeilijk, maar ik ben inmiddels wel op de goede weg.

Het combineren van werk en huishouden, vraagt niet alleen om organisatietalent, maar ook om inventiviteit en een strakke planning. Gelukkig is het multitasken me al vroeg aangeleerd, want van huis uit heb ik de uitspraak “Nooit met lege handen naar de keuken” meegekregen. Deze uitspraak pas ik toe in veel van mijn dagelijkse bezigheden en helpt mij bij het behalen van deadlines en targets. Zo neem ik altijd schone was mee naar boven, als ik de kinderen uit bed ga halen en breng ik de vuilniszak weg, onderweg naar het winkelcentrum.

Ik werk parttime en daarnaast gedeeltelijk vanuit huis. In dat huis zorg ik voor mijn gezin en de rondlopende huisdieren. Ik stofzuig en poets met mijn laptop op tafel en schrijven doe ik tussen de bedrijven door. Ik maak de badkamer schoon, terwijl ik douche en geef de katten eten, onderweg naar beneden. Al stofzuigend ruim ik op en als mijn dochter ‘s ochtends even op schoot kruipt, typ ik verder met één vinger.

Doordat de druk in de afgelopen jaren is toegenomen en mijn gezin om meer aandacht vraagt, ben ik in de rol van timemanager gegroeid. Daarbij is het vrijmaken van tijd voor alles wat mij lief is van groot belang. Meestal lukt dat ook, maar soms moet ik concessies doen. Soms gaat werk voor plezier en kan ik mijn huis en gezin niet de aandacht geven die ik vind dat ze verdienen. Gelukkig komen er dan altijd weer rustige tijden en krijg ik dan weer de gelegenheid om alle schade in te halen.

Het runnen van een huishouden, naast werk en andere verplichtingen is alleen mogelijk als je het einddoel voor ogen houdt. Voor mij is dat doel een gelukkig gezin en daarvoor moet werk soms ook even wijken. Dat dit ook ten koste gaat van mijn inspiratie, is wel lastig maar gelukkig brengt het in dit geval weer een mooi onderwerp om over te schrijven.

Postiljon 03-11-2011